[shot story] Best of friend
posted on 10 Dec 2010 15:22 by giyootin in shortstoryสำหรับเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่แต่งไว้เมื่อนานมาแล้ว
เชิญรับชมได้เลยครับ Douso!!
「… Best of Friend…」
Story by : Diragreyshi giyootin
“เมื่อคืนฝันร้ายอย่างแรง” ผมก้มหน้าก้มตากินข้าว ขณะฟังเพื่อนสนิทเล่าความฝันของตนให้ฟัง
“ ทอมมออ่ะ (ทำไมล่ะ)” ผมเอ่ย ข้าวก็ยังอยู่เต็มปากที่ขยับพูด
“ แกโบกมือลาฉันอ่ะ” สาวเฮี้ยวตรงหน้าหลุดคำพูดออกมาอย่างยากเย็น
=3
“ ว่าไงน่ะ” ผมถามซ้ำหลังจากดื่มน้ำเข้าไปแล้ว
“ ก็อย่างที่ว่านั่นแหละ แกโบกมือลาฉัน ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ถึงได้รู้สึกเหมือนต้องจากกันไปตลอดกาล” สีหน้าเพื่อนซี้เริ่มซีดลงแปรผกผันกับระดับความเครียดที่เพิ่มขึ้น
“ คิดมากน่า” สีหน้าติดกังวลของเพื่อนซี้ทำผมรู้สึกไม่ดีตามไปด้วย ผมตบไหล่เพื่อนเบาๆ ก่อนลุกเอาจานไปเก็บ
“ เฮ้ย!! แต่ชั้นกลัวว่ะ” ร่างสูงพอๆกับผมของมันเดินตามมาติดๆ
“ อย่าคิดมากเด๊ >O
“ เออๆ ไม่คิดก็ได้วะ” พูดตัดบทแล้วเดินหนีไปที่ห้องเรียน น๊าน....!!! มีการพูดตัดรำคาญผมซะงั้น เอากะมันเด่~! ผมได้แต่ยิ้ม แล้วเดินตามไป …บทจะโกรธก็โกรธมันไม่ลงจริงๆ....ก็มันห่วงผมนิ อภัยได้..^^”
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
~กิ๊งก่อง....!! กิ๊งก่อง...!!~
สัญญาณบอกเวลาเลิกเรียน ผมก็ได้เวลาชิ่งแล้ว....^O^
“ ไอ้เอ็กซ์ แกจะกลับบ้านแล้วเหรอว่ะ” ผมชะงัก หันมองเสียงทุ้มของเพื่อนจอมกวนเรียกขาน
“ เออดิ กะว่าจะกลับไปนอนสักหน่อย ไม่อยากออกไปไหน” ยิ้มตอบเพื่อน ...แค่มองตาก็รู้ว่าจะชวนไปเล่นเกมส์.... ...แต่จะให้ผมไปได้ยังไง ในเมื่อคนที่ห่วงผมแทบตายมันยืนมองอยู่ระเบียงห้องอย่างนั้น... ผมเงยหน้าส่งยิ้มให้เพื่อนด้านบน
“ อ๋อ... เพราะเรื่องฝันใช่ม่ะ” เสียงเย้ยกึ่งขำของเพื่อนปากดีหลุดออกมา ..เค้ารู้หมดโรงเรียนแล้วมั๊งเนี้ย -_-!!!!.....
“ ปล๊าวววว..... แค่อยากนอน...ฮ้าวว.....!!! เอ้อ! กลับก่อนน่ะ” ผมพูดตัดบท แล้วสาวเท้าหนีเพื่อนจอมตื้อด้านหลังไป ไม่ทันได้สังเกตว่า เจ้าคนที่อยู่ที่ระเบียงกำลังพูดกับผม
ตามจริงผมมักจะเดินกลับบ้าน แต่วันนี้จะนั่งรถไปดีกว่า ผมข้ามถนนแบบว่าระวังอย่างเต็มที่ เดินบนทางม้าลายด้วยนะ แถมยังมีคุณจราจรโบกด้วย ไม่มีรถทั้งซ้ายขวาแล้ว สบาย.....^-^
...แกห่วงนัก ฉันก็ยอมได้ ที่ทำอย่างนี้เพราะแกนะเนี้ย...... คิดเริงร่าระหว่างข้ามถนน
.....ระหว่างนั้นเอง......
รถความเร็วสูงที่โผล่ออกมาจากซอยด้านข้าง ฝ่าสัญญาณของตำรวจจราจรแบบไม่แยแส มันพุ่งทะยานเข้าหาผม
“ เอ็กซ์..................!!!! “
.....วินาทีนั้นเอง ผมรับรู้ถึงแท้จริงแห่งความฝันของเพื่อน....
....แต่กว่าผมจะรู้ มันก็สายไปแล้ว... ....ผมต้องเสียมันไปตลอดกาล...
...หลังจากที่มันวิ่งเข้ามาผลักผม รถก็พุ่งเข้าถึงพอดี มันเสียชีวิตทันที...
...ผมได้แต่เสียใจ...ต่อจากนี้..ไม่มีแล้ว..เพื่อนที่คอยเตือนด้วยความหวังดีจากใจ...
...ผมยังไม่ได้ทำอะไรดีๆให้มันเลย... ...แต่กว่าจะคิดได้ มันก็สายไปแล้ว...
..ตอนนี้ ผมทำได้เพียง เอ่ยคำว่า....
....ลาก่อน....
ขอบคุณครับสำหรับการรับชม
หมายเหตุ : เนื่องจากไม่ได้ปรับเนื้อหา และสำนวนที่เคยแต่งไว้ อาจจะเปล่งๆไปบ้างนะขอรับ
edit @ 10 Dec 2010 16:36:32 by Giyo♡[Tiん]